Dvije decenije od zločinačke agresije NATO nad našom zemljom: Ni oprostiti, ni zaboraviti!

Krvavi epilog NATO bombardovanja SRJ bio je oko 2 500 ugašenih života civila, a prva bomba u Crnoj Gori pala je na Crni rt iznad Sutomora.

************************************************************

Na današnji dan 1999. godine počela je zločinačka agresija zloglasnog NATO saveza nad Saveznom republikom Jugoslavijom, odnosno Srbijom i Crnom Gorom.

Formalani povod je bio izmišljeni masakr albanskih civila u selu Račak na Kosovu i Metohiji, što je kasnije potvrđeno i sa najviših međunarodnih adresa.

Napad na jednu suverenu zemlju, članicu Ujedinjenih nacija, prvi put do tada u istoriji postojanja NATO-a, izvršen je bez odobrenja Savjeta bezbjednosti UN. Dakle, bio je u pitanju presedan.

Za žrtve, među kojima veliki broj civila i djece, kao i za razaranje civilnih objekata škola, bolnica, porodilišta, mostova, fabrika, do danas nije niko odgovarao.

Naredbu je tadašnjem komandantu savezničkih snaga, američkom generalu Vesliju Klarku, izdao generalni sekretar NATO Havijer Solana.

Klark je kasnije u knjizi „Moderno ratovanje“ napisao da je planiranje vazdušne operacije NATO protiv SRJ „sredinom juna 1998. već uveliko bilo u toku“ i da je završeno krajem avgusta te godine.

Prva bomba na Crnu Goru, pala je u krug vojnog objekta na Crnom rtu, iznad Sutomora.

Od NATO bombi u Crnoj Gori je stradalo 10 osoba, među kojima i troje djece. Ukupni krvavi epilog NATO bombardovanja SRJ bio je oko 2 500 ugašenih života civila.

Prvog dana napada pala je i prva žrtva devetnaestogodišnji Saša Stajić iz Beograda, poginuo je na ratnoj straži u krugu kasarne „Milovan Šaranović” u Danilovgradu.

U napadima koji su uslijedili 6. aprila 1999. godine NATO je bacio bombe na aerodrom u Golubovcima. Dan kasnije bombardovana je farma u Podgorici, kada su stradala tri radnika zaposlena na njoj. Tokom 16. aprila više projektila i bombi pogodilo je područje Podgorice i Danilovgrada, a 30. april ostaće upamćen kao jedan od najkrvavijih datuma u novijoj istoriji Crne Gore.

Tada je bombardovano Murino, kada je stradalo najviše civila tokom te agrssije. Stradalo je šest nevinih građana.

Živote su izgubila djeca: četrnaestogodišnji Miroslav Knežević (1985), trinaestogodišnja Olivera Maksimović (1986) i desetogodišnja Julija Brudar (1989).

U napadu su stradali i Vukić Vuletić(1953), Milka Kočanović (1930) i Manojlo Komatina (1927).

Zločin nad djecom u Murinu

NATO agresija na SRJ, cinično nazvana „Milosrdni anđeo” trajala je 78 dana tokom koje je bilo 30000 vazdušnih naleta, 50000 ispaljenih razornih projektila.

Ranjeno je 12500 stanovnika, a ogromna materijalna šteta načinjena je na brojnim vojnim i civilnim objektima, školama, zdravstvenim centrima, spomenicima kulture, medijskim kućama i slično.

Akcija NATO, koju su Vlada SRJ, ali i brojni pravni stručnjaci nazvali agresijom, uslijedila je poslije neuspješnih pregovora o rješenju krize na Kosovu i Metohiji u Rambujeu i Parizu, februara i marta 1999. godine.

O materijalnoj šteti koja je nanijeta Jugoslaviji tokom bombardovanja iznijeti su različiti podaci. Tadašnje vlasti u Beogradu procijenile su štetu na oko stotinu milijardi dolara i zatražile nadoknadu od članica NATO.

Rezolucija 1244

Bombardovanje Jugoslavije okončano je 10. juna, usvajanjem Rezolucije 1244 Savjeta bezbjednosti UN. Dan ranije, predstavnici VJ i NATO potpisali su u Kumanovu Vojno-tehnički sporazum, kojim je precizirano povlačenje snaga VJ sa Kosmeta i ulazak  međunarodnih vojnih trupa u taj dio Srbije.

NATO je izvodio napade na SRJ sa brodova u Jadranu, iz četiri vazduhoplovne baze u Italiji, a u nekim operacijama učestvovali su i strateški bombarderi koji su poletali iz baza u zapadnoj Evropi, pa i iz SAD.

Prema podacima UNHCR-a, Kosovo i Metohiju je od dolaska mirovnih snaga napustilo oko 230.000 Srba i Roma.

U mnogobrojnim incidentima u istom periodu ubijeno je oko 500 ljudi, ranjeno više desetina. Od početka bombardovanja kidnapovano je oko 1500 nealbanaca.

Ratni gubici NATO u ljudstvu i tehnici nikada nijesu obelodanjeni. U Muzeju vazduhoplovstva u Beogradu čuvaju se ostaci srušenih aviona F-117, F-16, bespilotnih letelica, krstarećih projektila.

Heroji iz Crne Gore - žrtve NATO-a

Imena stradalih vojnika, oficira, pripadnika Vojske Jugoslavije i policije koji su rodom iz Crne Gore, a dali svoje živote za Krst časni i slobodu zlatnu, za Kosovo i Metohiju.

Do sada sabrana imena su: Dragan Bjelanović, Marko Avramović, Ratomir Filipović, Milomir Krvavac, Božo Džuver, Marinko Kandić, Marko Ralević, Ranko Lazarević, Goran Mirjačić, Njegomir Maraš, Đorđije Cimbaljević, Zlatko Mujović, Dejan Petrić, Simo Popović, Danilo Vojvodić, Predrag Leovac, Ljubodrag Beloica, Slavko Đurović, Miodrag Guberinić, Zvonimir Tomović, Jovan Otašević, Radule Šćekić, Vukoman Tešović, Božidarka Marković, Srđan Lakićević, Ranko Vuković, Željko Bošković, Milorad Jelić, Zoran Fatić, Veselin Jovović, Branko Čupić, Radovan Vujadinović, Vitomir Popović, Aćim Tadić.

Spisak nije konačan.

Manifestacije i molebani širom Crne Gore

Brojnim manifestacijama i molebanima širom Crne Gore biće obilježeno 20 godina bombardovanja.

Pomen žrtvama NATO-a u hramu Svetog Jovana Vladimira u Baru danas u 9 časova služi mitrpolit crnogorsko-primorski Amfilohije.

Miholjski zbor, Bratstvo pravoslavne omladine Crne, Besmrtni puk Crne Gore i Veterani 63. padobranske brigade, 20. godišnjicu NATO bombardovanja SRJ danas programom na Miholjskoj Prevlaci i u hramu Hristovog vasksenja u Podgorici.  Sjećanje na žrtve agresije počeće Svetom arhijerejskom liturgijom i pomenom u manastiru Miholjska Prevlaka sa početkom u 8 časova.

Program u hramu Hristovog vaskrsenja u Podgorici počeće u 19.45.

U Nikšiću će obilježavanje godišnjice NATO agresije početi liturgijom u 9 časova u Sabornom hramu, a nastaviti se na Trgu Šaka Petrovića u 11 časova.

U organizaciji pokreta „Sloboda narodu“ u Podgorici će biti održana i protestna šetnja sa početkom u 17 časova. Okupljanje je na platou ispred spomenika Sv. Petra Cetinjskog.

Neformalna grupa građana "Crnogorski otadžbinski pokret" u Sutomoru će ispred vojnog objekta na Crnom rtu, kako je najavljeno, simbolično poslati poruku  "da Crna Gora nije voljom naroda ušla u okupacioni NATO savez, i da Alijansi zločin nad našim narodom i našom zemljom nije zaboravljen, a ni oprošten".