Iz Bara se šalje poruka pomirenja i istorijske istine: Trobojka je temelj Crne Gore

Poslanik Dejan Đurović, ujedno i šef poslaničkog kluba Nove srpske demokratije u Skupštini Crne Gore, i ove godine je na svojoj porodičnoj kući u barskom naselju Bjeliši istakao zastavu Kraljevine Crne Gore, šaljući jasnu poruku da poštuje svoje pretke, istoriju i tradicionalne vrijednosti stare Crne Gore.

Dok zvanična Podgorica 21. maj slavi kao Dan nezavisnosti i godišnjicu referenduma iz 2006. godine, Đurovićev gest mnogi vide kao podsjećanje da najveći dio naroda u Crnoj Gori nikada nije prihvatio narativ o razdvajanju od Srbije kao istorijskoj pobjedi.

Referendum iz 2006. godine i danas je predmet brojnih sporenja i političkih polemika. Dijelu javnosti ostao je duboko sumnjiv čitav proces, od uloge međunarodne zajednice, do tadašnjeg angažmana evropskih posrednika, poput Miroslava Lajčaka i Františeka Lipke, koji su bili direktno uključeni u organizaciju i pravila referenduma. Protivnici tadašnjeg procesa i danas tvrde da je referendum održan u atmosferi ogromnih pritisaka, zloupotreba i snažnog uplitanja zapadnih centara moći, uz elemente ozbiljne korupcije stranih posrednika ali i podmićivanja i ucjene građana.

Upravo zato, isticanje zastave Kraljevine Crne Gore na kući Dejana Đurovića nosi snažnu simboliku. To nije samo lični čin, već i poruka da trobojka nije zaboravljena, kao ni istorijska Crna Gora Petrovića, koja je svoj identitet temeljila na pravoslavlju, srpskom jeziku, ćirilici i bliskosti sa Srbijom.

Istoričari i dobar dio javnosti podsjećaju da je upravo trobojka bila jedan od najprepoznatljivijih simbola Crne Gore kroz njenu modernu istoriju, baš kao što su ćirilica i srpski jezik bili temelj kulturnog i državnog nasljeđa ove zemlje. Cjelokupna istorija stare Crne Gore, njene povelje, pisma i državni dokumenti, pisani su upravo tim jezikom i pismom.

Đurovićev potez mnogi u Baru vide i kao poziv na neophodni društveni kompromis oko državnih simbola, jer sadašnja zastava i grb, smatra značajan broj građana, nikada nisu istinski prihvaćeni kao simboli svih u Crnoj Gori.
Bez obzira na političke podjele, jedno je sigurno — trobojka, srpski jezik i ćirilica ostaju duboko utemeljeni u istorijskom pamćenju Crne Gore, a gest Đurovića pokazuje da postoje ljudi koji to ne žele da zaborave, niti da dozvole da se prekine nit sa precima i istorijom.